Tag Archives: hardlooptraining

Rennen met de R2 Tubes van Compressport

Kunnen compressie tubes spierpijn en blessures voorkomen? Ik vroeg het me al een tijdje af en door Weekend Warrior kon ik het testen. Zij stuurden me een paar knalroze R2 Tubes van Compressport toe, en daar rende ik mee door Leeuwarden. Vind jij het geen gezicht? Dikke pech, want ik vind ze cool!

R2 Tubes

Kleuren en maten
De Race & Recovery Tubes van Compressport zijn er in 10 kleuren. Wie zijn outfits liever rustig houdt kan voor zwart of wit kiezen, maar ik ga natuurlijk voor roze. Met behulp van Weekend Warrior’s maattabel stel ik vast dat ik maat T2 heb en die past perfect. De tubes komen niet te hoog en dat is belangrijk. Ik heb hele nare verhalen gehoord van mensen die tubes (of kousen) ophesen tot de knieholtes. Niet doen mensen!

Draagcomfort
Ik heb gelukkig geen enkele klacht over de R2 Tubes. Ze zijn redelijk makkelijk aan te trekken en geven veel compressie. Door de stretch banden knellen ze niet en neemt de compressie geleidelijk toe. Stretch banden? Ja, de licht gekleurde delen geven iets minder druk, maar de Tubes doen hun werk en blijven goed zitten. Helemaal top.

Tubes test

Resultaat
Ook top is het feit dat ik minder spierpijn heb na trainingen. Ik heb de R2 Tubes meermaals uitgeprobeerd en ik weet het zeker. Op aanraden van vrienden trek ik de tubes niet meteen uit na het rennen. Ze een paar uurtjes aanhouden bevordert de doorbloeding en versnelt de afvoer van afvalstoffen. Daarom heten ze dus Race & Recovery Tubes.

Toekomstmuziek
Enthousiast of niet, om de tubes zaterdag naar de Stormloop aan te trekken vind ik een beetje spannend. Ze stimuleren zo goed dat ik niet weet of ik dit tijdens obstacle runs prettig vind. Uiteraard is er maar een manier om hier achter te komen, maar ik heb geen haast. Ik ga mijn lijf rustig de tijd geven om aan de R2 Tubes te wennen en dan komt hun dag vanzelf. Stof voor een volgende blog!

Race & Recovery Tubes

Advertisements
Tagged , , , , , , , , , , ,

Mijn nieuwe running buddy de SPIbelt

In mijn kledingkast liggen vele tights en shorts zonder zakken. Waar bewaar ik de huissleutel dan als ik ga rennen? Goede vraag! Meestal is mijn vriend de klos en stop ik hem van alles toe. Gevolg is dat zijn short bijna afzakt van al die rondzwevende spullen. Nee, daar wordt Bart niet blij van. Bart zijn geluk terzijde heb ik een probleem als hij niet mee kan trainen. Een andere run blogger biedt de oplossing: de SPIbelt.

Mari Durieux testte de SPIbelt Marathonbelt en mocht er tevens een weggeven. Ik was de gelukkige winnaar en de SPIbelt werd afgelopen week bij mij thuis bezorgd. Bart was meteen enthousiast, want dit betekende dat zijn vriendin zelf haar telefoon en sleutels kon meenemen vanaf nu. Hop, ren kleding aan en testen maar!

SPIbelt

De SPIbelt oogt heel compact, maar vouwt zich uit wanneer ik mijn telefoon er in stop. Tijdens het rennen bewegen mijn spullen niet en ik vergeet al snel dat ik de riem draag. Wat mij betreft is de SPIbelt hiermee goedgekeurd, want hij doet zijn werk zonder te irriteren of af te leiden. Je moet niet teveel in de riem willen stoppen, want zijn naam is niets voor niets SPI oftewel Small Personal Item Belt. Er is dus geen plek voor water of bananen, maar de riem heeft speciale lusjes voor energy gels. Daarnaast passen een rolletje Dextro en/of een Snelle Jelle prima.

Ja, het is snel, maar na twee runs heb ik de SPIbelt gebombardeerd tot mijn nieuwe running buddy. De riem lijkt degelijk te zijn gemaakt, dus ik hoop dat ik er lang plezier van mag hebben. Bedankt Mari en SPIbelt!

Tagged , , , , , , , ,

Trainen Voor Obstacle Runs: The Good, The Bad & The Ugly

Wanneer we beginnen met trainen denken we allemaal aan ons droomlijf. Mijn droomlijf is strak, gespierd en het liefst ook nog een beetje gebruind. Het is sexy! Helaas zijn de blaren en blauwe plekken die ik oploop tijdens mijn trainingen wat minder opwindend. Een lichtpuntje is dat littekens met een goed verhaal respect afdwingen. Of ik liever respect of mooie benen heb, dat is de vraag. Wil jij, net als ik, trainen voor obstacle runs? Dit is wat je kunt verwachten:

The Good

  • Je voelt je fit
    Het duurt even voordat je de veranderingen in je lijf ziet, maar je voelt ze al snel als je gaat hardlopen. Op naar de 13km Strong Viking Run!
  • Je maakt nieuwe vrienden
    Bootcamp, Grit en Crossfit zijn niet voor iedereen, dus je komt vaak dezelfde mensen tegen bij trainingen. Regelmatig samen een uurtje bikkelen verbroedert.
  • Je hebt fans
    Vrienden, familie en collega’s die niet zo gek zijn om aan obstacle runs mee te doen moedigen jouw deelname wel aan. Je hebt nog nooit zoveel likes gekregen op Facebook! Pas je op dat je niet overdrijft met de hoeveelheid running updates?
  • Je bent minder gestresst
    Hardlopen = stoom afblazen. Je zet wat muziek op en rent totdat je letterlijk en figuurlijk leeg bent. Tel daarbij op dat je hersenen endorfine produceren tijdens het rennen, daar word je blij van!

The Bad

  • Je maakt kosten
    Hardlopen lijkt goedkoop, maar wie er serieus mee bezig is investeert toch veel geld. Je hebt behalve een paar goede schoenen namelijk ook beschermende kleding, een hartslagmeter en een gps nodig. Heb je wel eens gekeken naar de prijzen van Garmin sporthorloges? Dat dus.
  • Je bent veel tijd kwijt
    Je moet consequent tijd vrij maken om te gaan trainen. Als je niet regelmatig traint dan bereik je je doel niet, dus het is kiezen of delen.
  • Je moet op je eten letten
    Veel sporten betekent helaas niet dat je alles kunt eten. Persoonlijk word ik misselijk als ik teveel of te vet eet voor een training. Op te weinig eten kom ik een run niet door. Effectief trainen (en goed herstellen!) betekent dus ook op je eten letten. Kom maar door met dat droomlijf!

The Ugly

  • Je krijgt runner’s feet
    Google deze term alsjeblieft niet. Van hardlopen krijg je eelt, blaren, zwarte tenen en soms zelfs losse teennagels. Allen zijn pijnlijk en lelijk. Sorry voeten en bye bye peeptoe schoenen!
  • Je loopt littekens op
    Als vrouw classificeer ik littekens toch als ongewenst. Meestal weet ik niet eens hoe ik er aan kom en als ik het wel weet kan ik het niet met trots vertellen. Zo ben ik laatst gestruikeld over loslopende honden en nu heelt mijn knie niet mooi. Goed verhaal hè?

Natuurlijk kan jouw ervaring heel anders zijn dan de mijne. Eigenlijk is het enige wat ertoe doet het doel. Wil je meedoen aan een obstacle run? Laat dit lijstje je niet tegenhouden en go for it! Ik wens je veel succes en plezier. Post je in een reactie hoe het jou vergaat? Misschien wel tot ziens bij de Strong Viking Run op 28 maart!

Danielle

Beautiful legs

Tagged , , , , , , , , , , , , , , , ,

Welke runners high? Laten we het eens hebben over runners low!

Runners high moet een intens euforisch gevoel zijn dat je tijdens of na het hardlopen ervaart. Op het internet vind je talloze blogs van verslaafden die elke training heerlijk lijken te vinden en ik word er gek van. Hoor je pas te starten met bloggen als je met gemak 10 kilometer kan rennen ofzo? Mijn blog gaat juist over de allereerste kilometers van een beginner. Ik ben nu 4 maanden aan het rennen en vraag me nog steeds af waarom ik mezelf dit aandoe. Het gros van mijn trainingen is namelijk alles behalve leuk. Naderhand spring ik onder de douche en de rest van de avond lig ik zielig op de bank. Nee, ook na mijn runs voel ik me niet goed, laat staan euforisch. Ik heb last van runner’s low.

Misschien wil ik te snel en vraagRunners low ik teveel van mezelf. Met behulp van mijn nieuwe schema zou ik binnen 8 weken een uur non-stop moeten kunnen rennen. Bij aanvang tik ik net een halfuur aan. Hier heb ik 12 weken over gedaan en in theorie zou ik dus in 20 weken mijn conditie opbouwen van 0 tot 60 minuten. Als je verhalen leest van mensen die binnen een jaar een marathon lopen dan stelt mijn schema niets voor… toch? Nee, hier ga ik de fout in. Jezelf met anderen vergelijken leidt enkel tot frustratie. Het is als trainen met een veel snellere loper: je gaat er aan kapot. Je trainingsschema te rigide willen volgen is nog zo’n valkuil. Er is niets mis met een rustige training op een slechte dag! Ik moet leren luisteren naar mijn lijf en vind het moeilijk mijn grenzen te bepalen. Welke pijntjes mag ik negeren en welke zijn een acuut stopteken? Ik heb geen idee!

Gisteren trok ik mijn schoen uit en trof ik een immens bloederige sok aan. Mijn zere teen bleek een open wondje te hebben en zelfs mijn roze Nike’s zijn nu rood. Heb ik mijn schoenen hiermee geruïneerd of officieel ingewijd? Ik weet het eerlijk gezegd niet. Wat ik wel weet is dat ik trots ben op mezelf. Een kleinigheidje kan ik negeren! Ik ben een doorzetter en zal blijven rennen tot ik mijn doelen heb behaald. Ik ga dit jaar geen 2015 km of een marathon rennen, maar wel twee obstacle runs overwinnen. Omdat ik mijn afstudeeronderzoek aan deze sportbeleving heb gewijd zal ik hier tevens mijn diploma sportmanagement mee binnenhalen en dat is me heel wat bloed zweet en tranen waard.

Terugkomend op runners high:
De voormalig wereldkampioen marathon, Douglas Wakiihuri stelt dat je de runner’s high pas bereikt wanneer je een conditie hebt waarmee dat je minstens een uur of meer kan hardlopen. Je moet dus trainen totdat je comfortabel kunt hardlopen terwijl je lichaam eigenlijk is uitgeput. Dit klinkt niet heel gezond, maar laten we ons focussen op het intense euforische gevoel. Hopelijk zal ik dit spoedig ervaren, want dat uur rennen zit er aan te komen. Ik houd jullie op de hoogte, ook van de lows. Dit is wel zo eerlijk, want al die positieve blogs geven een vertekend beeld van de sport. Hardlopen is hard werken!

Tagged , , , , , , , , , , , , , ,

Holt je conditie achteruit als je 2 weken niet gaat rennen?

Het is vervelend om hardloop trainingen over te slaan wanneer je lekker in je ritme zit. De eerste dagen heb je onrustige benen, maar al snel zit je weer heerlijk op de bank. Luiheid, wat ben je een monster en gigantische drempel, waar kom je opeens vandaan? Ik dacht dat ik met jullie had afgerekend in 2014!

Na een anderhalve week rust start ik weer met rennen. De feestdagen en een lichte griep hebben mijn trainingschema verstierd en ik voel me nog steeds niet helemaal fit. Zou er ook maar iets van terecht komen vandaag? Ik wil niet langer wachten, want voor mijn gevoel is mijn conditie in sneltreinvaart achteruit gehold deze week. Ik heb geen koorts of spierpijn of andere ‘onder de nek’ klachten meer, dus het is tijd om kijken hoe ik het er vanaf breng. Here comes the first run of 2015!

… en die ging verrassend goed!
Ik heb wel vaker een week rust genomen omdat ik mijn spieren niet wilde overbelasten, dus ik weet dat dit geen probleem hoeft te zijn. De griep had het vertrouwen in mijn lijf echter wat aangetast. Gelukkig is daar google! Er blijkt veel research te zijn gedaan naar griep, verkoudheid en hardlopen. ‘Het eruit zweten’ blijkt een fabel en bij koorts, spierpijn en een verhoogde hartslag in rust wordt sporten afgeraden. Samengevat zijn alle klachten ‘onder de nek’ een no go. Bij een simpele neusverkoudheid kan wel (rustig) worden getraind. Nog een goede tip: Maak de beslissing om wel/niet te gaan sporten voordat je pijnstillers neemt.

Wie flink ziek is geweest wordt aangeraden rustig weer op te bouwen. Als jij je, net als ik, zorgen maakt om je conditie dan helpt deze wetenschap misschien: Een week niet trainen heeft weinig tot geen invloed op je conditie (griep of niet!). Een tot twee weken niet trainen verminderd je VO2 max* ongeveer 6%. Dit effect is met een week of 2 trainen weer terug gedraaid. Gevorderde hardlopers zullen minder snel achteruit gaan dan een beginner. Gelukkig ging mijn run goed, dus ik ben gerustgesteld. Op naar 10k binnen 1 uur!

Aan ieder ander die het rennen na een korte of lange pauze weer wil oppakken: je kan het!

*VO2 max is een meet eenheid waarmee conditieniveau wordt aangegeven. De VO2max, oftewel de maximale zuurstofopname, kan worden gemeten met o.a. een Cooper test.

Verkoudheid

Tagged , , , , , , , ,

10 goede voornemens voor échte Strong Vikings

Massaal nemen we ons elk jaar voor om af te vallen en meer te sporten. Heel even is het smoordruk in de sportschool, maar binnen een paar weken haakt het merendeel alweer af. Ben jij wel een volhouder? Dan zijn deze goede voornemens wat voor jou.

Een échte Strong Viking gaat in 2015:

1. Fitter zijn dan hij/zij ooit is geweest
2. Rennen door het bos, over het strand, in het trappenhuis van een hoge flat enz.
3. Een speeltuin vinden met monkey bars
4. Zich inschrijven voor de meest brute bootcamp training in de buurt
5. Geen smoesjes bedenken om niet te trainen
6. Naar zijn/haar lijf luisteren en genoeg rust nemen om blessures te voorkomen
7. Meedoen aan tenminste één Strong Viking Run
8. Zich aansluiten bij het Varjagen Legion
9. Vrienden overtuigen ook mee te doen
10. Anderen helpen obstakels te overwinnen

De eerste en de laatste zijn vrij te interpreteren. Hoe ver push jij jezelf dit jaar? Hopelijk zien we elkaar in Walhalla, dan drinken we op onze prestaties. Oorah to 2015!

Met de beste wensen van Danielle Sienema

Strong Viking Run

Tagged , , , , ,

Een nieuw hardloopschema, windkracht 8 & een zombie walk

Nu ik 30 minuten onafgebroken kan hardlopen wil ik verder. Met dit schema van run2day zou ik binnen 8 weken een uur moeten kunnen lopen. Ja, dat lees je goed en ik zal niet liegen: ik ben wederom geïntimideerd door  een hardloopschema. Eind volgende week staat er al 40 minuten op het schema en ik kijk er niet naar uit.  Toch zal het me lukken!

Shoes
Get your shoes on, now!

Obstacle runs zijn ook een mentale beproeving, dus ik daag mezelf uit. Vandeweek hadden we een paar dagen weeralarm, maar ik moest trainen. Nadat ik 10 excuses had verworpen stapte ik naar buiten met windkracht 8. Roxy mocht thuisblijven, want die zou weg waaien. Ook ik kwam bijna niet vooruit terwijl mijn schema vroeg om snelle runs. Ik hoefde maar 8 min. te lopen (daarna 4 min. wandelen en dit 4 x herhalen) maar was bekaf binnen no time. Ik lees vaak dat je nog moeten kunnen praten tijdens het hardlopen, maar ademhalen was moeilijk genoeg. Toen ik mijn workout had volbracht was de euforie gelukkig groot. Dit was een overwinning die telde!

het kanaal in LeeuwardenHet kanaal bij ons om de hoek

Een paar dagen later was het wederom tijd om te rennen, maar ik had die nacht amper geslapen. Ik liep de hele dag als een zombie door ons huis en moest niet denken aan hardlopen. Helaas zei mijn vriend daarop: dan ga ik wel alleen! Dit kon ik niet laten gebeuren, dus mijn Nike’s gingen weer aan. De eerste 15 min. was mijn lijf zwaar aan het protesteren en ik dacht alleen maar aan ophouden. Gelukkig brak het verzet daarna en uiteindelijk liep ik 38 min. onafgebroken. Die 40 minuten lijken dus ook wel te doen nu! Zo zie je maar weer dat je veel meer kan dan je denkt. Het is alleen vervelend dat het nog zoveel moeite kost elke keer. Oja, en mijn slakkengangetje is ook een ergernis. Volgens mijn nike+ running app loop ik amper 8,5 km per uur en daar kan ik gewoon niet trots op zijn. Tien km per uur is het streven, maar daar later meer over!

Tagged , , , , , , ,

De 30 minuten mijlpaal!

Binnen 12 weken een halfuur hardlopen? Ik hield het niet voor mogelijk, maar het is me gelukt! Ik Amerika heb ik ook maandenlang gerend, maar niet met dezelfde resultaten. Dit keer ben ik extra gemotiveerd om door te gaan. Ga ik voor een snellere 5 km trainen of wil ik blijven opbouwen tot een uur non-stop rennen? Ik heb een week om van mijn 30 min. mijlpaal te genieten en dat te bedenken!

30 minutes

Tagged , , , , , , ,

The Faceplant & The Late Night Run

Begin november kocht ik mijn eerste, lange hardloop broek, wie had dat ooit gedacht? Ik vind die dingen oerlelijk, but cold trumps fashion! Vier weken lang ‘genoot’ ik van mijn nieuwe aanwinst. Afgelopen zaterdag was het alweer over met de pret. Ik ben bij de Groene Ster getackeld door 3 loslopende honden die achter onze Roxy aangingen. Een hond valt te ontwijken, maar 3 is kansloos. Ik maakte kennis met het grind en dat was geen feest. Gelukkig was alleen mijn broek stuk, dus ik heb mijn training (na een paar minuutjes wandelend bijkomen van de schrik) wel kunnen afmaken. Eenmaal thuis bloedde mijn duim echter nog steeds, want hier had ik een stuk vel afgeschraapt. Daarnaast lag mijn knie open, had ik bloeduitstortingen op mijn heup en een blauwe plek op mijn elleboog. Wie had ooit gedacht dat hardlopen door een natuur gebied een gevaarlijke bezigheid was? Het enige wat de baas van de wilde honden erover te zeggen had was: “He, wat jammer.” Ja, hoor met mij gaat het goed!

groene ster 2
Gewoon een saaie, zwarte sportbroek! | Groene Ster, Leeuwarden |

Okee, ik ben blij dat ik niets gebroken heb. Toch baal ik van mijn broek, want die dingen zijn duur! Zodra je een Adidas of een Nike uitzoekt ben je aan de beurt. Hippe kleurtjes en designs heb ik maar uit mijn hoofd gezet, want meer dan 100 euro betalen voor een sportbroek vind ik echt absurd. 50 euro vind ik al teveel om eerlijk te zijn. Is dit hoe bedrijven alsnog geld proberen te verdienen aan een gratis sport? Misschien ben ik gewoon te mode gevoelig. Met mijn rode hoofd ga ik er toch niet goed uitzien tijdens het rennen 😉

Dinsdag zijn Bart en ik voor het eerst ‘s avonds gaan rennen. We renden daarom door de stad in plaats van door het park en dat vond ik jammer. Een mooie, groene omgeving doet kennelijk veel voor me! Ook voelen de afstanden groter in de stad. Ik weet precies hoe ver het is tot dat ene bruggetje, de Jumbo en het station. Door mijn hoofd spoken gedachten als: Moet ik nog zover? Haal ik dat wel? Gelukkig heb ik mijn doelen weten te behalen. De chocolademousse die ik voor het rennen had gegeten (Bart riep om 9 uur spontaan: “Hey, zullen we nog een blokje om gaan?”) had ik echter beter kunnen bewaren. Mijn arme maag… Eenmaal thuis hebben Bart en ik gedoucht en nog even op de bank gehangen. Roxy viel meteen als een blok in slaap. Ik verwachtte hetzelfde te gaan doen, maar heb tot half 3 wakker gelegen. Als jullie het snappen, dan snap ik het! Ik ga ‘s avonds rennen nog niet afschrijven, maar voorlopig gaat de voorkeur uit naar mid-day workouts!

Tagged , , , , , , ,