Tag Archives: OCR

Het gelukzalige huwelijk van obstacle runs en bananen (+ bananenbrood recept)

Een vriend vertelde me laatst dat hij niet van bananen hield en dit vond ik onvoorstelbaar. Ik leef op bananen, ben stapelgek op bananen en wil niet zonder bananen! Tijdens obstacle runs kan ik mijn hart ophalen, want hier wordt mijn favoriete snack veelvuldig uitgedeeld. Heb jij je ooit afgevraagd waarom?

Ze houden de motor aan de praat
Bananen zijn het meest calorierijke stuk fruit en dat is positief voor wie brandstof nodig heeft. Persoonlijk ben ik niet in staat om op race day met een bord pasta te ontbijten, maar bananen gaan er altijd in. Ik eet er sowieso een (die ik zelf heb meegenomen) voor de start.

Je hoeft ze niet te wassen of te schillen
Stel je voor dat een obstacle run organisatie duizenden appels moet wassen en snijden, dat is niet te doen! Bananen zijn makkelijk te hanteren, waardoor de vrijwilligers die ze uitdelen zich kunnen focussen op belangrijke zaken zoals renners voeren. Niet op zand hoeven te kauwen is fijn.

Ze eten lekker weg
Bananen zijn letterlijk hap, slik, weg. Renners verliezen hierdoor weinig tijd en organisaties hoeven zich niet druk te maken over opstoppingen bij verzorgingsposten. Met een Snelle Jelle heb ik veel meer moeite, ook zodra ik weer begin te rennen. Sommige renners nemen zelf energie gels mee, maar die slurp je niet voor je plezier.

Ze smaken fantastisch
Het allergrootste voordeel naar mijn mening. Met uitzondering van mijn vriend wordt iedereen blij van bananen. Vis je na een run een bruine banaan uit je tas? Gooi hem niet weg, maar stop hem in een bananenbrood. Hier onder het recept van Expert Sofie.

Bananenbrood

Bananenbrood

Ingrediënten:

  • 3 rijpe bananen
  • 3 eieren
  • 150 gram havermeel
  • 1 theelepel bakpoeder
  • Snufje kaneel
  • Snufje zout
  • Naar smaak noten, zaten, vruchten, chocolade of kokos

Bereiding

  • Verwarm de over voor op 175 graden
  • Alles samen in een kom fijn maken en roeren tot een glad beslag
  • Giet het mengsel in een ingevette cakevorm
  • Bak je bananenbrood in 45 minuten af
  • De cake laten afkoelen

Je kunt trouwens ook heerlijke pannenkoekjes of smoothies van je rijpe bananen maken. In de toekomst meer recepten!

Tagged , , , , , , , , , ,

10 tips voor het filmen van obstacle runs met action cams

Dus jij hebt een action camera en wilt vrienden, familie en collega’s laten zien hoe je in de modder duikt bij obstacle runs? Je bent niet de enige! Elk weekend verschijnen er talloze persoonlijke aftermovies op social media. Met deze 10 tips wordt de jouwe de mooiste.

1. Zorg voor een volle accu en een lege geheugenkaart
Klinkt logisch, maar je zult het maar vergeten…

2. Bedenk hoe je je camera wilt gaan dragen
Zet je hem op je hoofd, plak je hem op je borst of gaat hij op de selfie stick? Je action cam op je borst dragen levert de meest stabiele beelden op, maar kan vervelend zijn bij het klimmen over muren. Met de camera op je hoofd heb je dit probleem niet, maar kun je wel blijven hangen achter een water cage. Het voordeel van de camera op je hoofd is dat je filmt waar je kijkt en dus dynamischere beelden schiet. Met een selfie stick heb je nog meer film vrijheid en om deze reden loop ik hier mee. Wanneer ik beide handen nodig heb vraag ik of andere runners (of marshals) de selfie stick even willen vasthouden. Hier wordt altijd positief op gereageerd en menig onbekende heeft supervette beelden van mij geschoten.

3. Experimenteer met hoeken
Wees creatief en film jezelf en je muddies vanuit alle denkbare hoeken. Geef je action cam door, leg hem op de grond, loop wat verder weg of ga met je neus bovenop de actie hangen. Diverse shots brengen een aftermovie tot leven.

4. Richt op het kruis van je muddies
Het is jammer als je de benen of het hoofd van je muddie afknipt omdat je je camera niet goed richt. Om dit te voorkomen kun je je focussen op hun kruis. Blijf het kruis (of de billen) volgen en dan staat zowel de sprong als de plons bij de Splash Jump op de film.

5. Doe een obstakel twee keer
Heb je de actie gemist of wil je een spectaculair obstakel vanuit een andere hoek filmen? Neem hem dan gerust nog een keer als er geen rij staat. Aftermovies maken is een serieus leuke klus.

6. Houd je lens schoon
Je wilt er thuis niet achter komen dat je driekwart van de run met een besmeurde lens hebt gelopen. Check daarom regelmatig of de lens van je camera nog schoon is. Schoonmaken kan met je eigen shirt, maar ook met het shirt van anderen. Kijk om je heen wie nog een schoon en droog plekje op zijn schouder heeft. Marshals, fotografen of het publiek kunnen uitkomst bieden als ze lief aankijkt. Wie zijn medemens niet wil lastigvallen kan blaadjes, hoog gras of een plas water proberen. Echte bikkels hebben geen hulpmiddelen nodig en likken hun lens schoon.

7. Zorg dat je batterij de finish haalt
Wie zijn action cam laat lopen zal merken dat de meeste accu’s niet een volledige run meegaan. Zet je camera uit op de lange rechte stukken, want deze zul je toch niet gebruiken in je aftermovie. Ook tijdens het editen zul je jezelf dankbaar zijn voor korte video’s van spectaculaire obstakels.

8. Zorg dat je action cam de finish haalt
Waar obstacle runs worden gehouden zijn action cams verloren. Verkijk je niet op een obstakel en houd je camera in de hand waar nodig. Vooral obstakels waarbij je met grote snelheid te water gaat zijn spannend. Filmpjes waarin action cams worden opgedoken geven mij nachtmerries!

9. Benut de mogelijkheden van je camera
Kun je tijdens het filmen ook foto’s maken? Creëer een timelapse. Kun je meer frames per minuut filmen? Stop een vette slo-mo in je aftermovie. Veel action cams kunnen meer dan je denkt. Pak het boekje erbij, bekijk tutorials op YouTube en oefen. Oefening baart de mooiste aftermovies.

10. Edit je aftermovie en zet hem online
Het laatste obstakel wacht thuis achter de computer. Aftermovies editen is een kunst en vereist wat oefening (zie tip 9). Laat je niet demotiveren en gooi desnoods die rough cut online, want als jij er in te zien bent vinden je vrienden het sowieso leuk. Hou je video wel kort, want tegenwoordig hebben we allemaal de aandachtspanne van een goudvis. Korter zelfs als we het AD moeten geloven. De perfecte aftermovie duurt maximaal twee minuten.

Veel succes met het filmen van je volgende obstacle run en vergeet niet te lachen. Dat je een fantastische dag hebt, dat blijft het belangrijkste. Hier onder de laatste aftermovie van onze helden van team Discovery.

Tagged , , , , , , , , , ,

Breakout Run

Een paar dagen voor het event check ik de weersverwachtingen. Zaterdag 16 mei wordt bewolkt en regenachtig en het weercijfer is een 4. Ik hoop alsnog op een zonnige dag, maar bedenk me dat het weinig uitmaakt. Nat worden we toch wel bij de Breakout Run!

Topsfeer
Op de grote dag trek ik een lange tight en twee dry-fit longsleeves over elkaar aan. Verklaar me voor gek, maar ik ga het niet koud krijgen! In het startvak krijgen we de eerste plensbui al op ons dak, maar ik registreer hem amper. Ik ben veel te druk met de warming-up, alle enthousiaste mensen om me heen en dat vette podium voor me. De sfeer bij de Breakout Run is geweldig!

Nog een banaantje er in en gaan!

Gaan met die banaan

Vogelvrij
Om 14.00 breek ik uit met een hele horde pinpasdieven. We rennen door het bos, richting het strand en kruipen onder prikkeldraad door. Ook roadblocks en een moeras houden ons niet tegen, we zijn vrij! De autoriteiten proberen ons nog tegen te houden met de voltage, maar daar staat niet zoveel stroom op. Jammer jongens, deze vogels zijn gevlogen.

Deze boefjes gaan via het dak.

Trap beklimmen

Obstakels
Tijd voor wat criminele activiteit in de vorm van drugs dealen. Emmers vol met drugs worden van A naar B gesmokkeld, waarna we ons weer uit de voeten maken. Via een lange plank worden naar het water geleid, waarna we mogen springen. Verderop moet er nog een stukje worden gezwommen en daarna volgt een klimmuur. Op het strand liggen ook nog een aantal buizen waar we overheen moeten. Afhankelijk van hoe hoog deze liggen is dit nog best een uitdaging! Weet iemand hier een goede techniek voor?

Op je buik, billen, of met de benen wijd? Trial & error.

Buizen

Rennen, springen en klimmen
Na wat creatieve buikschuivers rennen we lachend weer verder. De smiles verdwijnen echter bij de aanblik van de tralies van de water cage. Brrr… die dingen doen ons aan onze cellen denken. Snel wegwezen hier! We springen over de auto’s van de car graveyard en gaan de hoogte in met hooibalen, ladders, buizen en netten. Terug op de grond komen we gevaarlijk dichtbij een paar speurhonden, maar die signaleren ons niet. Stilletjes rennen deze boefjes verder…

Oké, ik heb gelogen. Ook de water cage was weer top!

Water Cage Danielle

De eindstreep
In de laatste kilometers komen we veel water en dus natte obstakels tegen. De splash jump is de spannendste, want hij is hoog als je er eenmaal bovenop staat. Zware criminelen moeten zichtbaar slikken en sommigen gaan er bij zitten. Ik gun mezelf geen tijd om te twijfelen en spring gillend het water tegemoet. Een paar minuten later beuk ik door het SWAT team heen en klim ik over de prison gate. Yes, ik heb de eindstreep weer gehaald!

Plus

  • Tof thema
  • Vette obstakels
  • Ook voor jeugdige obstacle runners toegankelijk
  • Optie tot rennen in het donker
  • Mooi shirt (indien bijgeboekt)

Min

  • Kleedkamers niet overdekt
  • Lang wachten bij de garderobe
  • Begeleiding bij sommige obstakels aan de jonge kant
  • Wie 16 km wilde lopen deed twee keer de 8 km ronde
Tagged , , , , , , , ,

Waarom je als obstacle runner niet preuts kunt zijn

Ik heb vele obstacle runners vies, nat en koud naar de auto zien lopen. Zouden ze zich op de parkeerplaats omkleden of rijden ze zo naar huis? Het laatste zou ik nooit doen, want afgespoeld en omgekleed bevuilen mijn vriend en ik onze auto nog steeds. We doen echt ons best om zo schoon mogelijk naar huis te gaan, maar na een obstacle run zit de modder overal. Tussen je tenen, in je bilnaad, achter de randjes van je oorschelp, ik overdrijf niet! Douchen na een obstacle run is een noodzaak. De vraag is echter hoeveel kleren je daarbij aanhoudt.

Zal ik, of zal ik niet?
De faciliteiten bij obstacle runs zijn wisselend. De ene keer tref je een warme privé douche en een week later sta je onder een ijskoud pisstraaltje in de carwash. Wie net in de modder heeft liggen rollen klaagt niet en springt waar dan ook onder. De meeste mannen strippen, en plein public, zorgeloos tot hun boxer, terwijl vrouwen in eenzelfde situatie schichtig om zich heen kijken. Zal ik, of zal ik niet? Die vraag heb ik al heel vaak aan mezelf gesteld de laatste weken.

Bij de Mud and Water Challenge hadden ze een échte carwash!

Mud and water challenge

Semi-preuts
Tot dusver heb ik tijdens het douchen mijn kleren altijd aangehouden. Ik moest eerlijk gezegd al wennen aan de hoeveelheid naakt in de vrouwen kleedkamer. Hier gaan de natte, vieze kleren massaal uit. Sommige vrouwen staan rustig een kwartier poedelnaakt met elkaar te kleppen, terwijl anderen staan te klungelen met handdoekjes. Ik zit er een beetje tussen in en laat die handdoek voor wat hij is, maar verwissel mijn ondergoed zo snel mogelijk. Laten we het semi-preuts noemen.

Echt preuts
Wat echt preuts is? Jezelf omkleden in een DIXI. Dit gaf een meisje de voorkeur boven de gemengde kleedkamers bij de Men of Steel Run. Persoonlijk vond ik die gemengde kleedkamers ook geen feest, maar mezelf omkleden in een DIXI? Never! Nu heeft een mannelijke vriend me twee seconden naakt gezien, maar daar ik kan mee leven. Dat mijn schoonmoeder me moest afdrogen na de Strong Viking run was veel gênanter. Hoe dat kwam? Ik was zo koud en moe dat het me simpelweg niet lukte. Na een kwartier kwam mijn schoonmoeder polshoogte nemen en toen was ik nog met mijn schoenveters bezig. Naast mij heeft ze ook een hoop andere stumpers geholpen, want zulk soort dingen kunnen haar geen bal schelen (haar eigen woorden). Oké dan!

De sauna
Na deze avonturen ben ik zelf ook een stuk relaxter geworden. Je kunt als obstacle runner niet preuts zijn, want het is elke keer weer afwachten wat voor douches en kleedkamers je treft. Daarnaast heb ik een sauna bon gekregen bij de Stormloop. Ik ben nog nooit naar de sauna geweest, maar eens moet de eerste keer zijn. Of ik al mijn moddermaatjes mee ga vragen is een tweede. Ik zie jullie wel weer bij de volgende run!

Tagged , , , , , , , , , , , , , ,

Stormloop

De adrenaline giert door mijn lijf wanneer ik wakker word om 6 uur ‘s ochtends. Het is tijd voor de Stormloop! Bart kan zijn ogen amper open houden, maar ook hij moet mee in de auto. Schatje, we gaan met de benenwagen over het circuit racen vandaag, heb jij er ook zo’n zin in?

Oranje shirts
Eenmaal wakker heeft Bart er zeker zin in. We komen aan in Zandvoort, parkeren onze auto en lopen naar de pits. Hier vinden we vandaag geen race auto’s, maar een registratiebalie. Stormlopers krijgen meteen een knal oranje shirt van de organisatie mee. Waarom? Omdat je hem dan kunt dragen tijdens de run natuurlijk!

Ik loop natuurlijk in Discovery blauw

Stormloop Hekwerk

Starting the engine
Om 10 uur tellen we samen af: 3,2,1… Are you ready?! Een zee van oranje duikt op de eerste hindernis af. Hierna volgen asfalt en een zonnetje. Ik heb het bijna te warm, maar daar is de eerste bak met water al. Ik duik onder een serie balken door en ben weer flink afgekoeld. We rennen snel door naar de zogeheten Scheve Schutting. Iemand plaatst hier zijn handen over mijn been waardoor ik deze niet over de schutting kan slingeren zonder ongelukken te veroorzaken. Een paar seconden later glij ik eindelijk richting de grond en voel ik mijn lies protesteren. Balen, want we zijn nog maar net begonnen.

Verwarring
Dat ik niet de enige ben die baalt blijkt wanneer we een aantal (ex)koplopers tegenkomen. Ze zijn verkeerd gelopen en kunnen een top tijd op hun buik schrijven. Zelf gaan we ook tweemaal bijna de bosjes in. Gaan we nog goed? Geen idee. Verderop komen we weer teamgenoten tegen die voor ons zouden moeten lopen. We snappen er niets van en besluiten het van ons af te zetten.

Stormloop Vlonders

Hindernissen
We sprinten door grind, duiken door banden, klimmen meters de lucht in en nemen een frisse duik. Bij Dr’op Of De Vlonder houden we het makkelijk droog en dat vind ik stiekem jammer. De vlonders hadden best wat uitdagender gemogen! Over uitdagend gesproken: de tweede helft van de 12 km lijkt lichter dan de eerste. Aan het einde van het parcours zitten de pittige Marine Hurdles, Zweedse Tafel en Funky Monkey, maar voor de rest is alles goed te doen.

Aangekomen bij de finish
En daar is hij dan, de finish! Het t-shirt is al binnen, maar we ontvangen nog een mooie medaille. Vervolgens kunnen we ons omspoelen en warm douchen of zelfs relaxen in de jacuzzi. Lekker! Nadat we ons hebben omgekleed besluiten we de Stormbazen nog even aan te moedigen. Zij trotseren het parcours 5 uur lang en de winnaar heeft uiteindelijk 54 km afgelegd. Wow… ik ga nog even verder trainen!

Plus

  • Bijzondere locatie
  • Deelnemers ontvingen een oranje shirt én een vette medaille
  • Warme douches en jacuzzi’s
  • Geen dixie’s maar gewone wc’s

Min

  • Parcours niet altijd duidelijk aangegeven
  • Te weinig en te kleine kluisjes
  • Problemen met een aantal obstakels
    (defecte Schuimparty, wankele Scheve Schutting, overvolle Water Cage)
Tagged , , , , , , , ,

Waarom paarse nagellak onmisbaar is voor een fanatieke hardloopster

De zon breekt door en de temperatuur loopt op. “Rokjesdag!” roepen de mannen op de radio enthousiast. Ik denk aan mijn witte benen en nog minder aantrekkelijke voeten. Onder rokjes horen open schoenen, maar die kan ik nu echt niet aan. Of toch wel?

Door het vele hardlopen is er altijd wel iets met mijn tenen. Met passende schoenen en naadloze sokken weet ik veel ellende te voorkomen, maar blauwe teennagels, daar ontkom ik niet aan. Het is allemaal de schuld van die stomme, fantastische obstacle runs waar ik echt niet mee ga stoppen. Gelukkig is er paarse nagellak!

Vooruit, paars met glitters is ook goed

paarse teennagels

Op de nagels van mijn handen draag ik het liefst rood of roze, maar mijn tenen maken de dienst uit. Wanneer ik bloeduitstortingen onder mijn teennagels heb moet alles paars, want die kleur dekt goed. Verder knip ik mijn teennagels netjes kort om de druk te verminderen. Ik moet er niet aan denken dat mijn teennagels er af vallen…

Oké, deze blog wordt smeriger met de minuut en dat is niet de bedoeling. Je kunt echt toonbare voeten hebben als hardloopster. Paarse nagellak is een begin, maar met pedicures, voetenbaden en crèmes kun je wonderen verrichten. Verzorgde voeten zijn niet alleen mooi, maar ze lopen ook nog eens lekker. Next stop: rennen in shorts zodat je benen bruin kunnen worden!

Nog een paar laatste tips:

1. Smeer Vaseline op beruchte blaarplekken voordat je gaat rennen
2. Gebruik blarenpleisters niet als preventief middel, want door de extra druk kunnen ze juist blaren veroorzaken
3. Je teennagels groeien sneller dan je denkt, dus knip ze elke twee weken
4. Je teennagels recht afknippen verkleint de kans op ingroeiende nagels
5. Verwijder niet al je eelt, want je voeten hebben een beschermlaag nodig

Tagged , , , , , , , ,

Strong Viking Run – Mud Edition

De Mud Edition van de Strong Viking Run deed zijn naam eer aan op 28 maart. Naast de Mud Mountain, Mud Mile, Mud Crawl en Mud Trenches waren er complete moerassen. “Kledingtip: schoenen met grip (i.v.m. extra mud!)” postte Strong Viking de 26e op zijn Facebook pagina. Helaas had ik dit bericht gemist. Daar stond ik bij de start met mijn geliefde Nike Free Runs. Bij Mud Masters deden ze het prima, maar voor de Strong Viking Run waren ze niet geschikt. Ik glibberde alle kanten op! Had iemand extra modder besteld?

Kouddd!
Persoonlijk had ik wel wat zon willen bestellen, want het was kouddd! Ik wilde niet onderkoeld raken en heb daarom de Iceman overgeslagen. Dit obstakel zat zo vroeg in de run dat ik het risico niet wilde nemen. Bij de Water Cage heb ik de kou alsnog getrotseerd, maar mijn arme hoofd… Door koud water lopen of er kopje onder in gaan zijn twee hele verschillende dingen. Oh, en ik heb liever modder dan water!

Strong Viking Modderbad

Modder tussen je tanden
Het feest begon dan ook in de laatste kilometers. Volgens mij waren er in het Swamp Jungle bewust gaten gegraven zodat mensen onderuit zouden gaan. Wie overeind wist te blijven liet zich gewoon vallen. Nog steeds geen modder tussen je tanden? In de herkansing bij de Mud Trenches! Strong Viking’s modderbergen waren zo hoog (en glad!) dat ze amper te beklimmen vielen. Hetzelfde gold voor de Walhalla Steps bij de finish, maar dit kwam vooral door uitputting. Almost there!

Mud Mountain

Solo run
En daar sta je dan, alleen. Ik ben de Strong Viking Run niet alleen begonnen, maar heb mijn buddy laten gaan omdat hij veel sneller kon. Ik had mezelf voorbereid op een solo run, dus alleen verder moeten was geen drama. Ja, ik heb veel alleen gelopen, maar bij de muren was er altijd hulp. Bij de finish heb ik de Walhalla Steps zelf beklommen en dat was de ultieme overwinning. Het meisje dat zo aan zichzelf twijfelde stond na 13 km bovenop de Walhalla steps als superwoman. Oorah!

Lauwwarm douchen
Nadat ik mijn finisher shirt in ontvangst had genomen rende ik naar de douches. Klappertandend bereidde ik me voor op nog meer koud water, maar gelukkig bleek de ‘carwash’ lauwwarm. Samen met een leger halfnaakte mannen probeerde ik mezelf enigszins schoon te krijgen. Of ik nog wat hulp nodig had? Ja hoor, was jij mijn rug maar even knappe, onbekende man. Dat krijgen vriendjes die thuisblijven er van!

Roxy was er wel bij! Samen met mijn schoonouders stond ze aan de kant om mij aan te moedigen. Aawww!

Roxy

Blauwe plekken
Bij de Stormloop gaat Bart wel weer mee en daar ben ik blij om. Thuis over een run vertellen komt niet in de buurt van hem samen beleven. Daarnaast is blauwe plekken vergelijken een essentieel onderdeel van de napret. Vooral de Dragon Tails (de touwen over het water) en de Mud Crawl maken altijd veel slachtoffers. In mijn geval waren de Walls, de Walhalla Steps en de Log Road de grootste boosdoeners omdat ik overal hetzelfde been overheen slingerde. Dom, dom, dom! Het is maar goed dat het geen zomer is, want ik kan voorlopig niet met blote benen over straat.

Mud Crawl

Conclusie
Al met al vond ik de Strong Viking Run – Mud Edition zeer geslaagd. Veel Vikings streden tegen kramp en onderkoeling, maar dit is mij bespaard gebleven. Ik kijk terug op een fantastische, modderige en uitdagende run. De Platinum Rig was nog iets teveel gevraagd, maar ik heb braaf mijn burpees gedaan. Wat mij betreft was het enige minpunt het wachten op mijn tas na afloop van de run. Met duizenden deelnemers is het logisch dat je af en toe in de rij moet staan, maar koud, nat en moe was dit zeer onprettig. Gelukkig mogen we in mei en juni hogere temperaturen verwachten. Op naar de Strong Viking Hills en Water Edition!

Strong Viking Finish foto

Tagged , , , , , , ,

(On)gezonde obstacle running zenuwen

Dit kan niet waar zijn! Twee van mijn modder maatjes moeten werken en de derde heeft andere plannen. Op 28 maart sta ik er dus alleen voor bij de Strong Viking Run. Ik had besloten aan de 13 km mee te gaan doen, maar ik begin nu ernstig te twijfelen. Kan en wil ik dit wel alleen doen?

De ongeschreven regel van obstacle running is dat iedereen elkaar ten allen tijde helpt. Bij muren iemand vinden om me een zetje te geven is het probleem dus niet. Waar ik tegen op kijk is alleen naar Nijmegen rijden, alleen mijn finish shirt in ontvangst nemen en alleen op de foto gaan. Wat ik ga missen is naderhand samen met mijn vrienden stilzwijgend genieten van een welverdiend patatje.

Ben ik nou zo anti-sociaal dat ik bang ben dat ik geen vrienden kan maken op de dag zelf? Nee, het is puur de onzekerheid van het onbekende. Samen met je vrienden rennen voelt veilig en vertrouwd. Ze zullen van start tot finish bij me blijven en bij elke muur voor me klaarstaan. Als mijn tempo inzakt zullen ze me missen en wachten tot ik er weer ben. Ik voel me niet slecht omdat ik minder fit bent als zij, want we zijn vrienden. Wij zeggen elkaar pas weer gedag bij mijn voordeur, thuis in Friesland.

Eerlijk is eerlijk, voor de 12 km bij Mud Masters had ik ook ontzettend de zenuwen. In mijn trainingen liep ik nog geen 10 km zonder obstakels, dus ik realiseerde me dat het zwaar ging worden. Op 7 maart kwam ik na 2,5 uur total loss over de finish. Wetende dat ik volgende week bij de Strong Viking Run weer zo tot het naadje moet gaan maakt me nerveus. Dat ik tijdens de run nieuwe vrienden zal moeten maken helpt niet. Inwendig huil ik om mijn fantastisch stomme vrienden die me laten zitten. Wat ben ik een mietje zeg!

Dat ik niet de enige ben die zenuwen heeft voor obstacle runs is een kleine troost. Na Mud Masters sprak ik Sabine Spreen, de winnares van de 18 km bij de dames. Sabine vertelde dat ze de nacht voor de run niet had geslapen. Ook zij wist niet wat ze bij haar eerste Mud Masters ging presteren terwijl ze topfit is. Ik kan me bijna niet voorstellen hoe het is om in haar schoenen te staan. In mijn eigen schoenen heb ik nog altijd bibberende knietjes. Waarom doe ik dit eigenlijk? “Omdat je het kan Danielle!”

Met of zonder vrienden: ik ga het doen en bij deze is het eerste obstakel overwonnen. Nou ja… laten we hem pas tellen als ik de 28e in de auto zit. Strong Viking Run I’m ready for ya!

Ik kon bij de finish van Mud Masters nog lachen!

Finish foto Mud Masters

Tagged , , , , , , , , , ,

Mud Masters Haarlemmermeer

Maar liefst twee dagen van tevoren hoorde ik dat ik tickets had gewonnen voor Mud Masters Haarlemmermeer. Whaaaaah! Ik had nog spierpijn van een heftige training en schoot half in de paniek. Wat voor afstand zou ik gaan doen? Was ik er wel klaar voor? Gelukkig had ik niet veel tijd om me druk te maken, want voor ik het wist was het zaterdag en zat ik in de auto. Mud Masters, let’s go!

In Haarlemmermeer ontmoette ik alvast een paar leden van het Discovery Channel Obstacle Runs Expert Team. Officieel zouden we pas voor het eerst samen komen bij de Strong Viking Run van 28 maart, maar uiteraard konden velen Mud Masters niet laten passeren. Alle experts waren super vriendelijk en enthousiast, maar ik had enorm de zenuwen. Ik wilde eigenlijk de 12km wel doen, maar liep nog geen 10km in mijn trainingen. Moest ik er gewoon voor gaan?

Aan de start besloot ik dat ik het ging doen. Jezelf uitdagen, daar draait het bij obstacle runs om toch? Al na de tweede hindernis moest ik definitief mijn afstand kiezen. Linksaf voor de 12km, hoppa! De 40 meter hoge Toetanchamon Steps hadden me flink uitgeput, maar mentaal voelde ik me sterk. Niet veel later kwamen we bij de Slow-mo Mud aan en begon ik toch te twijfelen aan mijn keuze. Ik kon mijn loopritme niet echt vinden met deze heftige hindernissen…

De Toetanchamon Steps minus de strobalen waar we ook nog eens overheen moesten klimmen. (Ja, die lagen op de trap!)Mud Masters Toetanchamon Steps

Gelukkig vond ik mijn ritme later alsnog. Helaas waren we toen net aangekomen bij mijn grootste angst: een tunnel door diep water. Als ik ergens een hekel aan heb dan is het kou! Mijn vrienden sprongen zonder te twijfelen het water in en ik volgde. Eenmaal in het water verstijfde ik compleet. Ik kon amper ademhalen en was helemaal in shock. Hier kun je dus voor trainen, maar dat had ik niet gedaan. Ik wist niet eens dat ik mee ging doen aan deze run! Ik kon niet meer helder nadenken, maar mijn vriendin sleepte me er doorheen. Op mijn tenen (zo diep was het) liep ik door de tunnel. Aan de overkant werd ik gelukkig snel uit het water gehesen. Het ergste achter de rug!

Over banden klimmen, onder prikkeldraad door tijgeren, over muren klauteren en door een nauw tunneltje kruipen was allemaal geen probleem. Een persoonlijk hoogtepunt waren de glibberige, modder Trenches. Dit is Mud Masters! De foto’s van de Trenches zijn altijd fantastisch. Mijne laat zien dat ik bijna in een spagaat glijd. Lenigheid is ook handig bij obstacle runs kennelijk!

The fun part: glibberen en glijden door de modderTrenches

Dat mijn bovenlijf nog wel wat training kan gebruiken ondervond ik bij de pittige Net Jump en glibberige Monkey Bars. Ook de Rope Climb was een uitdaging, maar de voornaamste reden hiervoor was dat mijn benen moord en brand gingen schreeuwen. Ik zag dat veel mensen op hun schoenranden klommen. Ik deed dit niet, dus mijn benen en knieholtes waren bont en blauw de volgende dag. Ach ja, dat hoort erbij.

Net voor de finish moest ik nog één grote hindernis overwinnen: de Pipe Runner. De zijkanten van deze enorme halfpipe waren wat lager, speciaal voor hen die niet meer zo hard renden. Aan de linkerkant stonden daarnaast twee mariniers die iedereen omhoog hesen. Iedereen kon dit obstakel dus overwinnen, oorah! Ook ik rende in de armen van de behulpzame, sterke mannen, maar eenmaal boven kreeg ik spijt. Dat was bijna te makkelijk! De volgende keer ga ik de onbemande rechterkant eerst maar eens proberen.

Na de Pipe Runner stond enkel de Sizzling Tigerslide nog tussen mij en de finish. Ik tijgerde als een mietje door het –geen stroom- vak en rende naar de finish. I did it! Bijna een maand eerder dan verwacht heb ik mijn eerste obstacle run van 2015 overwonnen. De benen waren leeg de laatste kilometers, maar dat gaf niets. Ik had nooit verwacht dat ik ooit 12km zou rennen, dus ik ben trots! Mijn finish biertje heb ik opgedragen aan een sportief jaar vol obstacle runs. Misschien is zelfs de Strongmanrun wel een optie in september!

We did it trouwens! Mike (rechts) liep ongetraind de 12km, bikkel!
Finish photobooth

 

Tagged , , , , , , , , ,

Rennen vs. Rusten: gun ik mezelf genoeg tijd om de batterij weer op te laden?

Soms heb ik écht geen zin om te gaan hardlopen. De redenen hiervoor lopen uiteen van 1. spierpijn tot 2. geen tijd en 3. gewoon niet! Op de meeste dagen dwing ik mezelf om mijn sportschoenen toch aan te trekken. Dat ik geen zin heb wil namelijk niet zeggen dat ik een slechte run zal lopen. Eigenlijk weet ik nooit wat ik op een dag zal presteren. Met een beetje spierpijn kan ik heerlijk lopen en zonder spierpijn loop ik soms belabberd. Waarom? Waarschijnlijk omdat ik mezelf niet genoeg rust heb gegund.

Rust is een belangrijk onderdeel van de trainingscyclus. Je lichaam herstelt en wordt sterker in rust. Zeker na intensieve trainingen is het verstandig om een dagje of twee rustig aan te doen, maar als je je kiplekker voelt wil je dat niet! Ja, het is frustrerend. De ene keer heb je geen zin terwijl je ‘moet’, de andere keer wil je graag maar ‘mag’ je niet. Luister ik naar mijn lijf of houd ik me aan mijn schema? Als fanatiekeling is het een duivels dilemma.

Ooit gehoord van supercompensatie?
supercompensatie

Vandaag ben ik blij met mijn keuze van gisteren. Bij hoge uitzondering heb ik mijn training een dagje uitgesteld en dat pakte fantastisch uit. Zo belabberd als ik me gisteren voelde, zo fantastisch voel ik me vandaag. Jezelf altijd maar een schop onder de kont geven is dus ook niet het antwoord. De obstacle runner in mij komt in protest. Zo meteen ben ik weer te lief voor mezelf, zul je net zien. Ik moet gewoon een goede balans vinden, maar hoe? De oplossing is helaas voor iedereen anders. Heb je bijvoorbeeld een drukke baan? Dat kan invloed hebben op je sportprestaties!

Ik heb op dit moment geen drukke baan, dus ik kan me compleet focussen op mijn afstuderen en de Strong Viking Run. Over een kleine 6 weekjes is het al zover! Rond 14 maart zal ik mijn trainingsschema aanpassen, zodat ik uitgerust aan de start in Nijmegen kan verschijnen. Heb jij tips over hoe ik me kan voorbereiden op de Strong Viking Run? Ik hoor het graag. Ondertussen ren ik nog even verder, want ik heb mijn doel (1 uur non-stop rennen!) bijna bereikt. Kijk, daar ga ik alweer! Jezelf voorbij rennen is zó verleidelijk.

Vanavond gaan de voetjes omhoog op de bank!
Rust

Tagged , , , , , , , , , , , , ,