Tag Archives: Strong Viking Run

Waarom je als obstacle runner niet preuts kunt zijn

Ik heb vele obstacle runners vies, nat en koud naar de auto zien lopen. Zouden ze zich op de parkeerplaats omkleden of rijden ze zo naar huis? Het laatste zou ik nooit doen, want afgespoeld en omgekleed bevuilen mijn vriend en ik onze auto nog steeds. We doen echt ons best om zo schoon mogelijk naar huis te gaan, maar na een obstacle run zit de modder overal. Tussen je tenen, in je bilnaad, achter de randjes van je oorschelp, ik overdrijf niet! Douchen na een obstacle run is een noodzaak. De vraag is echter hoeveel kleren je daarbij aanhoudt.

Zal ik, of zal ik niet?
De faciliteiten bij obstacle runs zijn wisselend. De ene keer tref je een warme privé douche en een week later sta je onder een ijskoud pisstraaltje in de carwash. Wie net in de modder heeft liggen rollen klaagt niet en springt waar dan ook onder. De meeste mannen strippen, en plein public, zorgeloos tot hun boxer, terwijl vrouwen in eenzelfde situatie schichtig om zich heen kijken. Zal ik, of zal ik niet? Die vraag heb ik al heel vaak aan mezelf gesteld de laatste weken.

Bij de Mud and Water Challenge hadden ze een échte carwash!

Mud and water challenge

Semi-preuts
Tot dusver heb ik tijdens het douchen mijn kleren altijd aangehouden. Ik moest eerlijk gezegd al wennen aan de hoeveelheid naakt in de vrouwen kleedkamer. Hier gaan de natte, vieze kleren massaal uit. Sommige vrouwen staan rustig een kwartier poedelnaakt met elkaar te kleppen, terwijl anderen staan te klungelen met handdoekjes. Ik zit er een beetje tussen in en laat die handdoek voor wat hij is, maar verwissel mijn ondergoed zo snel mogelijk. Laten we het semi-preuts noemen.

Echt preuts
Wat echt preuts is? Jezelf omkleden in een DIXI. Dit gaf een meisje de voorkeur boven de gemengde kleedkamers bij de Men of Steel Run. Persoonlijk vond ik die gemengde kleedkamers ook geen feest, maar mezelf omkleden in een DIXI? Never! Nu heeft een mannelijke vriend me twee seconden naakt gezien, maar daar ik kan mee leven. Dat mijn schoonmoeder me moest afdrogen na de Strong Viking run was veel gênanter. Hoe dat kwam? Ik was zo koud en moe dat het me simpelweg niet lukte. Na een kwartier kwam mijn schoonmoeder polshoogte nemen en toen was ik nog met mijn schoenveters bezig. Naast mij heeft ze ook een hoop andere stumpers geholpen, want zulk soort dingen kunnen haar geen bal schelen (haar eigen woorden). Oké dan!

De sauna
Na deze avonturen ben ik zelf ook een stuk relaxter geworden. Je kunt als obstacle runner niet preuts zijn, want het is elke keer weer afwachten wat voor douches en kleedkamers je treft. Daarnaast heb ik een sauna bon gekregen bij de Stormloop. Ik ben nog nooit naar de sauna geweest, maar eens moet de eerste keer zijn. Of ik al mijn moddermaatjes mee ga vragen is een tweede. Ik zie jullie wel weer bij de volgende run!

Advertisements
Tagged , , , , , , , , , , , , , ,

Strong Viking Run – Mud Edition

De Mud Edition van de Strong Viking Run deed zijn naam eer aan op 28 maart. Naast de Mud Mountain, Mud Mile, Mud Crawl en Mud Trenches waren er complete moerassen. “Kledingtip: schoenen met grip (i.v.m. extra mud!)” postte Strong Viking de 26e op zijn Facebook pagina. Helaas had ik dit bericht gemist. Daar stond ik bij de start met mijn geliefde Nike Free Runs. Bij Mud Masters deden ze het prima, maar voor de Strong Viking Run waren ze niet geschikt. Ik glibberde alle kanten op! Had iemand extra modder besteld?

Kouddd!
Persoonlijk had ik wel wat zon willen bestellen, want het was kouddd! Ik wilde niet onderkoeld raken en heb daarom de Iceman overgeslagen. Dit obstakel zat zo vroeg in de run dat ik het risico niet wilde nemen. Bij de Water Cage heb ik de kou alsnog getrotseerd, maar mijn arme hoofd… Door koud water lopen of er kopje onder in gaan zijn twee hele verschillende dingen. Oh, en ik heb liever modder dan water!

Strong Viking Modderbad

Modder tussen je tanden
Het feest begon dan ook in de laatste kilometers. Volgens mij waren er in het Swamp Jungle bewust gaten gegraven zodat mensen onderuit zouden gaan. Wie overeind wist te blijven liet zich gewoon vallen. Nog steeds geen modder tussen je tanden? In de herkansing bij de Mud Trenches! Strong Viking’s modderbergen waren zo hoog (en glad!) dat ze amper te beklimmen vielen. Hetzelfde gold voor de Walhalla Steps bij de finish, maar dit kwam vooral door uitputting. Almost there!

Mud Mountain

Solo run
En daar sta je dan, alleen. Ik ben de Strong Viking Run niet alleen begonnen, maar heb mijn buddy laten gaan omdat hij veel sneller kon. Ik had mezelf voorbereid op een solo run, dus alleen verder moeten was geen drama. Ja, ik heb veel alleen gelopen, maar bij de muren was er altijd hulp. Bij de finish heb ik de Walhalla Steps zelf beklommen en dat was de ultieme overwinning. Het meisje dat zo aan zichzelf twijfelde stond na 13 km bovenop de Walhalla steps als superwoman. Oorah!

Lauwwarm douchen
Nadat ik mijn finisher shirt in ontvangst had genomen rende ik naar de douches. Klappertandend bereidde ik me voor op nog meer koud water, maar gelukkig bleek de ‘carwash’ lauwwarm. Samen met een leger halfnaakte mannen probeerde ik mezelf enigszins schoon te krijgen. Of ik nog wat hulp nodig had? Ja hoor, was jij mijn rug maar even knappe, onbekende man. Dat krijgen vriendjes die thuisblijven er van!

Roxy was er wel bij! Samen met mijn schoonouders stond ze aan de kant om mij aan te moedigen. Aawww!

Roxy

Blauwe plekken
Bij de Stormloop gaat Bart wel weer mee en daar ben ik blij om. Thuis over een run vertellen komt niet in de buurt van hem samen beleven. Daarnaast is blauwe plekken vergelijken een essentieel onderdeel van de napret. Vooral de Dragon Tails (de touwen over het water) en de Mud Crawl maken altijd veel slachtoffers. In mijn geval waren de Walls, de Walhalla Steps en de Log Road de grootste boosdoeners omdat ik overal hetzelfde been overheen slingerde. Dom, dom, dom! Het is maar goed dat het geen zomer is, want ik kan voorlopig niet met blote benen over straat.

Mud Crawl

Conclusie
Al met al vond ik de Strong Viking Run – Mud Edition zeer geslaagd. Veel Vikings streden tegen kramp en onderkoeling, maar dit is mij bespaard gebleven. Ik kijk terug op een fantastische, modderige en uitdagende run. De Platinum Rig was nog iets teveel gevraagd, maar ik heb braaf mijn burpees gedaan. Wat mij betreft was het enige minpunt het wachten op mijn tas na afloop van de run. Met duizenden deelnemers is het logisch dat je af en toe in de rij moet staan, maar koud, nat en moe was dit zeer onprettig. Gelukkig mogen we in mei en juni hogere temperaturen verwachten. Op naar de Strong Viking Hills en Water Edition!

Strong Viking Finish foto

Tagged , , , , , , ,

(On)gezonde obstacle running zenuwen

Dit kan niet waar zijn! Twee van mijn modder maatjes moeten werken en de derde heeft andere plannen. Op 28 maart sta ik er dus alleen voor bij de Strong Viking Run. Ik had besloten aan de 13 km mee te gaan doen, maar ik begin nu ernstig te twijfelen. Kan en wil ik dit wel alleen doen?

De ongeschreven regel van obstacle running is dat iedereen elkaar ten allen tijde helpt. Bij muren iemand vinden om me een zetje te geven is het probleem dus niet. Waar ik tegen op kijk is alleen naar Nijmegen rijden, alleen mijn finish shirt in ontvangst nemen en alleen op de foto gaan. Wat ik ga missen is naderhand samen met mijn vrienden stilzwijgend genieten van een welverdiend patatje.

Ben ik nou zo anti-sociaal dat ik bang ben dat ik geen vrienden kan maken op de dag zelf? Nee, het is puur de onzekerheid van het onbekende. Samen met je vrienden rennen voelt veilig en vertrouwd. Ze zullen van start tot finish bij me blijven en bij elke muur voor me klaarstaan. Als mijn tempo inzakt zullen ze me missen en wachten tot ik er weer ben. Ik voel me niet slecht omdat ik minder fit bent als zij, want we zijn vrienden. Wij zeggen elkaar pas weer gedag bij mijn voordeur, thuis in Friesland.

Eerlijk is eerlijk, voor de 12 km bij Mud Masters had ik ook ontzettend de zenuwen. In mijn trainingen liep ik nog geen 10 km zonder obstakels, dus ik realiseerde me dat het zwaar ging worden. Op 7 maart kwam ik na 2,5 uur total loss over de finish. Wetende dat ik volgende week bij de Strong Viking Run weer zo tot het naadje moet gaan maakt me nerveus. Dat ik tijdens de run nieuwe vrienden zal moeten maken helpt niet. Inwendig huil ik om mijn fantastisch stomme vrienden die me laten zitten. Wat ben ik een mietje zeg!

Dat ik niet de enige ben die zenuwen heeft voor obstacle runs is een kleine troost. Na Mud Masters sprak ik Sabine Spreen, de winnares van de 18 km bij de dames. Sabine vertelde dat ze de nacht voor de run niet had geslapen. Ook zij wist niet wat ze bij haar eerste Mud Masters ging presteren terwijl ze topfit is. Ik kan me bijna niet voorstellen hoe het is om in haar schoenen te staan. In mijn eigen schoenen heb ik nog altijd bibberende knietjes. Waarom doe ik dit eigenlijk? “Omdat je het kan Danielle!”

Met of zonder vrienden: ik ga het doen en bij deze is het eerste obstakel overwonnen. Nou ja… laten we hem pas tellen als ik de 28e in de auto zit. Strong Viking Run I’m ready for ya!

Ik kon bij de finish van Mud Masters nog lachen!

Finish foto Mud Masters

Tagged , , , , , , , , , ,

Mud Masters Haarlemmermeer

Maar liefst twee dagen van tevoren hoorde ik dat ik tickets had gewonnen voor Mud Masters Haarlemmermeer. Whaaaaah! Ik had nog spierpijn van een heftige training en schoot half in de paniek. Wat voor afstand zou ik gaan doen? Was ik er wel klaar voor? Gelukkig had ik niet veel tijd om me druk te maken, want voor ik het wist was het zaterdag en zat ik in de auto. Mud Masters, let’s go!

In Haarlemmermeer ontmoette ik alvast een paar leden van het Discovery Channel Obstacle Runs Expert Team. Officieel zouden we pas voor het eerst samen komen bij de Strong Viking Run van 28 maart, maar uiteraard konden velen Mud Masters niet laten passeren. Alle experts waren super vriendelijk en enthousiast, maar ik had enorm de zenuwen. Ik wilde eigenlijk de 12km wel doen, maar liep nog geen 10km in mijn trainingen. Moest ik er gewoon voor gaan?

Aan de start besloot ik dat ik het ging doen. Jezelf uitdagen, daar draait het bij obstacle runs om toch? Al na de tweede hindernis moest ik definitief mijn afstand kiezen. Linksaf voor de 12km, hoppa! De 40 meter hoge Toetanchamon Steps hadden me flink uitgeput, maar mentaal voelde ik me sterk. Niet veel later kwamen we bij de Slow-mo Mud aan en begon ik toch te twijfelen aan mijn keuze. Ik kon mijn loopritme niet echt vinden met deze heftige hindernissen…

De Toetanchamon Steps minus de strobalen waar we ook nog eens overheen moesten klimmen. (Ja, die lagen op de trap!)Mud Masters Toetanchamon Steps

Gelukkig vond ik mijn ritme later alsnog. Helaas waren we toen net aangekomen bij mijn grootste angst: een tunnel door diep water. Als ik ergens een hekel aan heb dan is het kou! Mijn vrienden sprongen zonder te twijfelen het water in en ik volgde. Eenmaal in het water verstijfde ik compleet. Ik kon amper ademhalen en was helemaal in shock. Hier kun je dus voor trainen, maar dat had ik niet gedaan. Ik wist niet eens dat ik mee ging doen aan deze run! Ik kon niet meer helder nadenken, maar mijn vriendin sleepte me er doorheen. Op mijn tenen (zo diep was het) liep ik door de tunnel. Aan de overkant werd ik gelukkig snel uit het water gehesen. Het ergste achter de rug!

Over banden klimmen, onder prikkeldraad door tijgeren, over muren klauteren en door een nauw tunneltje kruipen was allemaal geen probleem. Een persoonlijk hoogtepunt waren de glibberige, modder Trenches. Dit is Mud Masters! De foto’s van de Trenches zijn altijd fantastisch. Mijne laat zien dat ik bijna in een spagaat glijd. Lenigheid is ook handig bij obstacle runs kennelijk!

The fun part: glibberen en glijden door de modderTrenches

Dat mijn bovenlijf nog wel wat training kan gebruiken ondervond ik bij de pittige Net Jump en glibberige Monkey Bars. Ook de Rope Climb was een uitdaging, maar de voornaamste reden hiervoor was dat mijn benen moord en brand gingen schreeuwen. Ik zag dat veel mensen op hun schoenranden klommen. Ik deed dit niet, dus mijn benen en knieholtes waren bont en blauw de volgende dag. Ach ja, dat hoort erbij.

Net voor de finish moest ik nog één grote hindernis overwinnen: de Pipe Runner. De zijkanten van deze enorme halfpipe waren wat lager, speciaal voor hen die niet meer zo hard renden. Aan de linkerkant stonden daarnaast twee mariniers die iedereen omhoog hesen. Iedereen kon dit obstakel dus overwinnen, oorah! Ook ik rende in de armen van de behulpzame, sterke mannen, maar eenmaal boven kreeg ik spijt. Dat was bijna te makkelijk! De volgende keer ga ik de onbemande rechterkant eerst maar eens proberen.

Na de Pipe Runner stond enkel de Sizzling Tigerslide nog tussen mij en de finish. Ik tijgerde als een mietje door het –geen stroom- vak en rende naar de finish. I did it! Bijna een maand eerder dan verwacht heb ik mijn eerste obstacle run van 2015 overwonnen. De benen waren leeg de laatste kilometers, maar dat gaf niets. Ik had nooit verwacht dat ik ooit 12km zou rennen, dus ik ben trots! Mijn finish biertje heb ik opgedragen aan een sportief jaar vol obstacle runs. Misschien is zelfs de Strongmanrun wel een optie in september!

We did it trouwens! Mike (rechts) liep ongetraind de 12km, bikkel!
Finish photobooth

 

Tagged , , , , , , , , ,

Ik houd van e-mail! Ik haat e-mail. Ik houd van e-mail! Ik haat…

“Gefeliciteerd, expert!” staat er boven aan de mail van Discovery Channel. Na wekenlang wachten was het verlossende woord daar. Ik ben geselecteerd voor het Discovery Channel Obstacle Run Expert Team van 2015! Ik houd van je e-mail! Vandaag wel.

Ik heb de laatste tijd nogal een haat/liefde verhouding met mijn mailbox. Er komen dagelijks tientallen berichten binnen, maar het gros kan zo de prullenmand in. Toch blijf ik mijn inbox obsessief checken. Zou ik al bericht hebben van …? Vul de naam maar in. Ik heb de laatste tijd ontzettend veel e-mails verstuurd, maar ze worden lang niet allemaal beantwoord. Zo frustrerend!

De meeste e-mails gaan naar social media experts die ik graag zou willen interviewen voor mijn afstudeeronderzoek. Ik ben vaak lang bezig met het opstellen van deze berichten omdat ze heel belangrijk voor mij zijn. Bij de ontvangers gaan ze misschien wel rechtstreeks de prullenmand in. Zou het karma zijn?

Nee, ik verwijder zelf voornamelijk automatische gegenereerde berichten, nieuwsbrieven enz. Als iemand de moeite neemt om mij te e-mailen dan krijgt hij/zij antwoord. Ik ontvang geen honderden berichten per dag en daarmee bevind ik me in een luxe positie. Discovery Channel had ook meer dan 100 aanmeldingen ontvangen voor het Obstacle Run Expert Team. Ik ben écht blij dat ze mij uit die berg hebben geplukt!

Ja, ik snap dat er soms geen doorkomen aan is. Toch blijft ellenlang wachten op bericht het ergste wat er is. Heb je geen tijd of interesse? Even goede vrienden. Of het nou ja of nee is, met een antwoord kan ik verder. Het zal je verbazen, maar deze studente heeft een planning. Op 28 maart staat de Strong Viking Run op het schema en voor die tijd wil ik minimaal 5 interviews hebben afgenomen. Ga ik dat redden? Zoals het nu staat niet.

De teller staat op dit moment op 2 interviews. Dit valt tegen en daarom heb ik me voorgenomen om de experts creatiever te benaderen. Is minder emailen en meer tweeten misschien een idee? Het zou leuk zijn om direct een interview vraag naar een expert tweeten! Het doel is om op deze manier 20 interessante oneliners te verzamelen. Ik heb nog een maand de tijd…. E-mail je bent bij deze passé!

Discovery Channel Expert Team

PS: Ik ben op dinsdag 10 maart uitgenodigd voor een kennismaking bij Discovery Channel. Zin in!

Tagged , , , , , , , , , , ,

Rennen vs. Rusten: gun ik mezelf genoeg tijd om de batterij weer op te laden?

Soms heb ik écht geen zin om te gaan hardlopen. De redenen hiervoor lopen uiteen van 1. spierpijn tot 2. geen tijd en 3. gewoon niet! Op de meeste dagen dwing ik mezelf om mijn sportschoenen toch aan te trekken. Dat ik geen zin heb wil namelijk niet zeggen dat ik een slechte run zal lopen. Eigenlijk weet ik nooit wat ik op een dag zal presteren. Met een beetje spierpijn kan ik heerlijk lopen en zonder spierpijn loop ik soms belabberd. Waarom? Waarschijnlijk omdat ik mezelf niet genoeg rust heb gegund.

Rust is een belangrijk onderdeel van de trainingscyclus. Je lichaam herstelt en wordt sterker in rust. Zeker na intensieve trainingen is het verstandig om een dagje of twee rustig aan te doen, maar als je je kiplekker voelt wil je dat niet! Ja, het is frustrerend. De ene keer heb je geen zin terwijl je ‘moet’, de andere keer wil je graag maar ‘mag’ je niet. Luister ik naar mijn lijf of houd ik me aan mijn schema? Als fanatiekeling is het een duivels dilemma.

Ooit gehoord van supercompensatie?
supercompensatie

Vandaag ben ik blij met mijn keuze van gisteren. Bij hoge uitzondering heb ik mijn training een dagje uitgesteld en dat pakte fantastisch uit. Zo belabberd als ik me gisteren voelde, zo fantastisch voel ik me vandaag. Jezelf altijd maar een schop onder de kont geven is dus ook niet het antwoord. De obstacle runner in mij komt in protest. Zo meteen ben ik weer te lief voor mezelf, zul je net zien. Ik moet gewoon een goede balans vinden, maar hoe? De oplossing is helaas voor iedereen anders. Heb je bijvoorbeeld een drukke baan? Dat kan invloed hebben op je sportprestaties!

Ik heb op dit moment geen drukke baan, dus ik kan me compleet focussen op mijn afstuderen en de Strong Viking Run. Over een kleine 6 weekjes is het al zover! Rond 14 maart zal ik mijn trainingsschema aanpassen, zodat ik uitgerust aan de start in Nijmegen kan verschijnen. Heb jij tips over hoe ik me kan voorbereiden op de Strong Viking Run? Ik hoor het graag. Ondertussen ren ik nog even verder, want ik heb mijn doel (1 uur non-stop rennen!) bijna bereikt. Kijk, daar ga ik alweer! Jezelf voorbij rennen is zó verleidelijk.

Vanavond gaan de voetjes omhoog op de bank!
Rust

Tagged , , , , , , , , , , , , ,

Met enkel een goede conditie finish je nog geen obstacle run – aan de slag met een kettlebell!

Strong Viking begint zijn runs graag met een muur om het deelnemersveld uit elkaar te trekken. Een zogeheten ‘pootje’ van een stoere man helpt me omhoog, maar de rest zelf doen blijft lastig. Ik heb namelijk totaal geen spierballen. Ik neem me al maanden voor deze te gaan kweken, maar een leuke kracht training vinden blijkt lastig. Ik wil graag thuis kunnen trainen zonder al teveel (duur) materiaal. Daarnaast zou het fijn zijn als ik mijn huiskamer niet voor elke training hoef te verbouwen. Een kettlebell workout lijkt aan mijn vereisten te voldoen. Added bonus: de Big Bazar en de Action hebben op dit moment lichte exemplaren (2,4 en 6 kg) van plastic in de aanbieding. Deze zijn niet zo degelijk als hun loeizware, gietijzeren broers, maar dat hoeft ook niet. Ik wil namelijk eerst kijken of de workouts me bevallen. Als dit zo is, dan schaf ik op den duur wel zwaardere kettlebells aan.

Met behulp van YouTube kan ik meteen beginnen. Als gediplomeerd fitnesstrainer weet ik het een en ander over good form en durf ik dit wel aan. Voor wie minder ervaring heeft met krachttraining is het misschien geen aanrader, maar dit terzijde. Ik begin rustig met een kettlebell van 6 kg, want ik wil geen blessures oplopen. Onderstaande beginners workout duurt maar 10 minuten en toch voelde ik hem naderhand flink in de benen!

Mijn vriend doet met me mee en we wisselen onze trainingen af zodat verschillende spiergroepen aan de beurt komen. Binnen 2 weken voel ik al dat ik vooruit ga. Na het hardlopen had ik soms rugklachten, maar deze lijken te zijn verdwenen. Ik kan de beginners oefeningen tevens met meer gemak en controle uitvoeren. Ik heb nog geen behoefte aan een zwaardere kettlebell, want ik wil eerst mijn techniek verbeteren en zwaardere oefeningen (al dan niet met twee kettlebells) proberen. Net als bij mijn looptrainingen ben ik dus bewust aan het opbouwen. Ik heb thuis spiegels hangen, dus ik kan voor de spiegel trainen om mijn techniek te checken. Op naar een strak, getraind en sterk lijf!

Wil jij ook met een kettlebell aan de slag? Bepaal het juiste start gewicht met deze tips en oefeningen. Pas goed op jezelf en begin niet te enthousiast. Er zijn ook sportscholen die kettlebell workouts aanbieden, dit is een aanrader voor onervaren beginners. Vul jij je looptrainingen op een andere manier met succes aan? Let me know!

Kettlebell

Tagged , , , , , , , , , , , , , ,

Obstacle run organisaties op social media: een analyse

Volgens de Race Director van het Amerikaanse Warrior Dash zijn social media het kloppende hart van obstacle runs. Dit is een interessante uitspraak, zeker als je bedenkt dat in Amerika in 2013 meer mensen hebben deelgenomen aan obstacle runs en mud runs dan aan traditionele marathons en halve marathons. Ook in Nederland wordt obstacle running steeds populairder en staat de run kalender inmiddels bomvol events. Wat betekenen social media voor hun organisatoren?

Om deze vraag te beantwoorden zal ik gedurende een periode van 4 maanden de social media van 8 verschillende obstacle run organisaties monitoren en analyseren. De organisaties zijn geselecteerd op basis van hun naamsbekendheid, omvang en rating op obstakels.com (dé site over obstakel running in Nederland). In onderstaande tabel een overzicht van de geselecteerde organisaties, de social media die zij gebruiken en hoeveel views/fans/followers zij hiermee hebben weten te verwerven tot dusver.

Organisatie Klout score Facebook likes Twitter followers Instagram followers Google+ views Youtube views
Strong Viking Run 42 32419 1297 633 18482 431750
StrongmanRun 45 14590 2925 2501 778701 258855
Mud Masters 43 37107 2104 227 4234 77570
Stormloop 33 6966 642 111 722 17548
Breakout Run 27 8463 336 184 2637 165107
Men of Steel Run 26 7420 143 0 0 9136
Harbour Run 26 9315 473 0 2093 22109
Tough Ten Miles 21 6748 188 0 838 6768
Gemiddelde 33 15379 1014 457 100963 123605

Gemeten op 28 januari 2015.

In dit simpele overzicht zijn al grote verschillen zichtbaar. Zo maken Men of Steel Run, Harbour Run en Tough Ten Miles geen gebruik van Instagram terwijl de spectaculaire foto’s van obstacle runs zich goed voor dit kanaal lenen. Daarnaast is te zien dat Strong Viking Run en StrongmanRun enorme successen behalen met hun video’s. Men of Steel Run is de enige organisatie zonder eigen YouTube kanaal en Google+ pagina. Dat het bereik van Google+ niet moet worden onderschat wordt bewezen door StrongmanRun. De StrongmanRun NL pagina heeft maar liefst 778.701 views!

Als we verder kijken (met behulp van fanpage karma en simply measured) valt op dat de Facebook pagina van Men of Steel Run het snelst groeit met 3,3% per week. Dit is opvallend, want de run vindt pas plaats op 25 april. Mud Masters opent het obstacle running seizoen op 7 en 8 maart alweer. De Facebook pagina van dit bedrijf groeit momenteel met 0,9% per week. De Stormloop scoort de hoogste engagement. Dit betekent dat hun posts de meeste likes, reacties, shares en clicks krijgen van fans (in verhouding tot het totale aantal page likers maar liefst 37% betrokkenheid!). De pagina van de Harbour Run presteert het slechtst, want die is sinds oktober stil. De rest van de obstacle runs houdt contact met hun community, ook in het winter seizoen. Vooral foto’s posten blijkt populair, maar gemiddeld genomen leveren video’s de meeste interacties in januari. De best presterende post van allemaal was van Mud Masters afkomstig. Op 22 januari meldde de organisatie dat hun runs van 7 en 8 maart beide waren uitverkocht.

Top post

Op Twitter zijn de meeste obstacle run organisaties vrij inactief. StrongmanRun tweette 10 keer in 30 dagen en is daarmee koploper. Strong Viking Run stuurde 3 tweets de wereld in en de rest twitterde 2 keer of minder. Ondanks hun stilzwijgen worden Mud Masters en de Stormloop regelmatig in tweets gementioned. Zij zouden dus meer met dit kanaal kunnen doen. Op Instagram is er niet veel meer activiteit dan op Twitter. Strong Viking Run krijgt wel veel respons op de foto’s die worden geplaatst: gemiddeld 60 likes per foto. Op een totaal van 637 followers is dit heel netjes! De populairste foto liet teamwork zien en bevatte een sterke tekst: ‘The challenge is not to finish, the challenge is to finish together. ‘

Leave no viking behind

Tot zover het eerste overzicht van de activiteiten van 8 Nederlandse obstacle run organisaties op social media. Op 28 februari zal een tweede meting worden verricht. De nieuwe data zal dan worden vergeleken met de data van deze eerste meting.

Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Trainen Voor Obstacle Runs: The Good, The Bad & The Ugly

Wanneer we beginnen met trainen denken we allemaal aan ons droomlijf. Mijn droomlijf is strak, gespierd en het liefst ook nog een beetje gebruind. Het is sexy! Helaas zijn de blaren en blauwe plekken die ik oploop tijdens mijn trainingen wat minder opwindend. Een lichtpuntje is dat littekens met een goed verhaal respect afdwingen. Of ik liever respect of mooie benen heb, dat is de vraag. Wil jij, net als ik, trainen voor obstacle runs? Dit is wat je kunt verwachten:

The Good

  • Je voelt je fit
    Het duurt even voordat je de veranderingen in je lijf ziet, maar je voelt ze al snel als je gaat hardlopen. Op naar de 13km Strong Viking Run!
  • Je maakt nieuwe vrienden
    Bootcamp, Grit en Crossfit zijn niet voor iedereen, dus je komt vaak dezelfde mensen tegen bij trainingen. Regelmatig samen een uurtje bikkelen verbroedert.
  • Je hebt fans
    Vrienden, familie en collega’s die niet zo gek zijn om aan obstacle runs mee te doen moedigen jouw deelname wel aan. Je hebt nog nooit zoveel likes gekregen op Facebook! Pas je op dat je niet overdrijft met de hoeveelheid running updates?
  • Je bent minder gestresst
    Hardlopen = stoom afblazen. Je zet wat muziek op en rent totdat je letterlijk en figuurlijk leeg bent. Tel daarbij op dat je hersenen endorfine produceren tijdens het rennen, daar word je blij van!

The Bad

  • Je maakt kosten
    Hardlopen lijkt goedkoop, maar wie er serieus mee bezig is investeert toch veel geld. Je hebt behalve een paar goede schoenen namelijk ook beschermende kleding, een hartslagmeter en een gps nodig. Heb je wel eens gekeken naar de prijzen van Garmin sporthorloges? Dat dus.
  • Je bent veel tijd kwijt
    Je moet consequent tijd vrij maken om te gaan trainen. Als je niet regelmatig traint dan bereik je je doel niet, dus het is kiezen of delen.
  • Je moet op je eten letten
    Veel sporten betekent helaas niet dat je alles kunt eten. Persoonlijk word ik misselijk als ik teveel of te vet eet voor een training. Op te weinig eten kom ik een run niet door. Effectief trainen (en goed herstellen!) betekent dus ook op je eten letten. Kom maar door met dat droomlijf!

The Ugly

  • Je krijgt runner’s feet
    Google deze term alsjeblieft niet. Van hardlopen krijg je eelt, blaren, zwarte tenen en soms zelfs losse teennagels. Allen zijn pijnlijk en lelijk. Sorry voeten en bye bye peeptoe schoenen!
  • Je loopt littekens op
    Als vrouw classificeer ik littekens toch als ongewenst. Meestal weet ik niet eens hoe ik er aan kom en als ik het wel weet kan ik het niet met trots vertellen. Zo ben ik laatst gestruikeld over loslopende honden en nu heelt mijn knie niet mooi. Goed verhaal hè?

Natuurlijk kan jouw ervaring heel anders zijn dan de mijne. Eigenlijk is het enige wat ertoe doet het doel. Wil je meedoen aan een obstacle run? Laat dit lijstje je niet tegenhouden en go for it! Ik wens je veel succes en plezier. Post je in een reactie hoe het jou vergaat? Misschien wel tot ziens bij de Strong Viking Run op 28 maart!

Danielle

Beautiful legs

Tagged , , , , , , , , , , , , , , , ,

Welke runners high? Laten we het eens hebben over runners low!

Runners high moet een intens euforisch gevoel zijn dat je tijdens of na het hardlopen ervaart. Op het internet vind je talloze blogs van verslaafden die elke training heerlijk lijken te vinden en ik word er gek van. Hoor je pas te starten met bloggen als je met gemak 10 kilometer kan rennen ofzo? Mijn blog gaat juist over de allereerste kilometers van een beginner. Ik ben nu 4 maanden aan het rennen en vraag me nog steeds af waarom ik mezelf dit aandoe. Het gros van mijn trainingen is namelijk alles behalve leuk. Naderhand spring ik onder de douche en de rest van de avond lig ik zielig op de bank. Nee, ook na mijn runs voel ik me niet goed, laat staan euforisch. Ik heb last van runner’s low.

Misschien wil ik te snel en vraagRunners low ik teveel van mezelf. Met behulp van mijn nieuwe schema zou ik binnen 8 weken een uur non-stop moeten kunnen rennen. Bij aanvang tik ik net een halfuur aan. Hier heb ik 12 weken over gedaan en in theorie zou ik dus in 20 weken mijn conditie opbouwen van 0 tot 60 minuten. Als je verhalen leest van mensen die binnen een jaar een marathon lopen dan stelt mijn schema niets voor… toch? Nee, hier ga ik de fout in. Jezelf met anderen vergelijken leidt enkel tot frustratie. Het is als trainen met een veel snellere loper: je gaat er aan kapot. Je trainingsschema te rigide willen volgen is nog zo’n valkuil. Er is niets mis met een rustige training op een slechte dag! Ik moet leren luisteren naar mijn lijf en vind het moeilijk mijn grenzen te bepalen. Welke pijntjes mag ik negeren en welke zijn een acuut stopteken? Ik heb geen idee!

Gisteren trok ik mijn schoen uit en trof ik een immens bloederige sok aan. Mijn zere teen bleek een open wondje te hebben en zelfs mijn roze Nike’s zijn nu rood. Heb ik mijn schoenen hiermee geruïneerd of officieel ingewijd? Ik weet het eerlijk gezegd niet. Wat ik wel weet is dat ik trots ben op mezelf. Een kleinigheidje kan ik negeren! Ik ben een doorzetter en zal blijven rennen tot ik mijn doelen heb behaald. Ik ga dit jaar geen 2015 km of een marathon rennen, maar wel twee obstacle runs overwinnen. Omdat ik mijn afstudeeronderzoek aan deze sportbeleving heb gewijd zal ik hier tevens mijn diploma sportmanagement mee binnenhalen en dat is me heel wat bloed zweet en tranen waard.

Terugkomend op runners high:
De voormalig wereldkampioen marathon, Douglas Wakiihuri stelt dat je de runner’s high pas bereikt wanneer je een conditie hebt waarmee dat je minstens een uur of meer kan hardlopen. Je moet dus trainen totdat je comfortabel kunt hardlopen terwijl je lichaam eigenlijk is uitgeput. Dit klinkt niet heel gezond, maar laten we ons focussen op het intense euforische gevoel. Hopelijk zal ik dit spoedig ervaren, want dat uur rennen zit er aan te komen. Ik houd jullie op de hoogte, ook van de lows. Dit is wel zo eerlijk, want al die positieve blogs geven een vertekend beeld van de sport. Hardlopen is hard werken!

Tagged , , , , , , , , , , , , , ,